Spis treści
Wprowadzenie
W malowniczej krainie, gdzie niebo było więcej niż niebieskie, a każde drzewo skrywało swój sekret, istniał Tęczowy Las. W tym niezwykłym miejscu mieszkały najrozmaitsze zwierzątka, które codziennie poznawały coś nowego. Pewnego dnia stało się coś niezwykłego, co nauczyło mieszkańców lasu cenną lekcję.
Rozdział 1: Znikające Kolory
Pewnego ranka mała wiewiórka o imieniu Kasia obudziła się i zauważyła, że wszystkie kolory lasu zniknęły. Liście drzew były szare, kwiaty brązowe, a niebo białe. Kasia szybko pobiegła do swojej przyjaciółki, jeżyka Zosi.
– Zosiu, musimy coś zrobić! – krzyknęła Kasia z przerażeniem.
– Nie martw się, Kasieńko. Może to tylko sen? Sprawdźmy, co się stało – odpowiedziała spokojnie Zosia.
Razem postanowiły odwiedzić innych mieszkańców lasu i dowiedzieć się, dlaczego kolory zniknęły.
Rozdział 2: Rada Mędrców
Kasia i Zosia udały się do Starego Dębu, który był najstarszym drzewem w lesie. Stary Dąb mógł znać rozwiązanie zagadki.
– Drogi Dębie, co się stało z naszymi kolorami? – spytała Kasia z nadzieją.
– Ach, moje drogie – westchnął Dąb – Słyszałem od Pana Wiatru, że Tęczowy Kamień, który daje lasowi kolory, został skradziony przez Chciwca, który mieszka na Wzgórzu Za Mgłą.
Zwierzątka musiały zdecydować, co robić dalej. Dąb zasugerował, że odwiedzą Mędrców Lasu na Wzgórzu.
Rozdział 3: Poszukiwania Tęczowego Kamienia
Zdeterminowane, Kasia i Zosia ruszyły w podróż na Wzgórze Za Mgłą. Po drodze dołączyła do nich przyjazna sowa, Pani Klara, która znała każdą ścieżkę w lesie.
Pomimo mgły i gęstych zarośli, zwierzątka dotarły na miejsce, gdzie spotkały Mędrców Lasu – mądre, stare sarny.
– Witajcie, mali przyjaciele – powitały ich sarny. – Wiemy, dlaczego tu jesteście. Aby odzyskać Tęczowy Kamień, musicie wykazać się odwagą, mądrością i współpracą.
Zwierzątka czuły się nieco przestraszone, ale zrozumiały, że tylko razem mogą przynieść z powrotem kolory do lasu.
Rozdział 4: Misja na Wzgórzu
Na Wzgórzu Za Mgłą mieszkał Chciwiec – dawniej dobry duszek, który poznał smak samotności i chciał, by cały świat wyglądał tak, jak jego ponura jaskinia.
Kasia, Zosia i Pani Klara weszły do jaskini i znalazły Chciwca trzymającego Tęczowy Kamień.
– Prosimy, oddaj nam kamień. Nasz las jest smutny bez kolorów – poprosiła Pani Klara łagodnym tonem.
Chciwiec spojrzał na nich z niedowierzaniem, ale widząc ich zjednoczoną postawę, zapragnął znowu poczuć się częścią czegoś większego.
– Oddam wam kamień, jeśli obiecacie, że będziecie odwiedzać mnie w każdą sobotę. Samotność doskwiera mi bardzo – powiedział Chciwiec z nadzieją w głosie.
Zwierzątka bez wahania się zgodziły. Tęczowy Kamień wrócił na swoje miejsce, a kolorami lasu znowu zapanował cudowny blask.
Morał
Wszystkie zwierzątka w Tęczowym Lesie nauczyły się, jak ważna jest siła współpracy i przyjaźni. Dzięki swojemu działaniu przywróciły nie tylko kolory, ale także radość wspólnej zabawy. Nawet Chciwiec, dotąd samotny, znalazł przyjaciół i już nigdy się nie smucił.
Tęcza w lesie zawsze symbolizowała piękno różnorodności i wspólnoty, przypominając wszystkim, jak ważne jest, by nie być samolubnym i dbać o siebie nawzajem.