Spis treści
Wprowadzenie
W małej wiosce o nazwie Kolorowo, gdzie każdy dom był pomalowany w najróżniejsze odcienie tęczy, mieszkała mała dziewczynka imieniem Zosia. Zosia miała ogromne serce pełne ciekawości i miłości do wszystkiego, co ją otaczało. Każdego dnia odkrywała coś nowego i niezwykłego w swojej magicznej okolicy. Pewnego dnia Zosia zauważyła, że z wioski zniknął jeden z kolorów – błękit. Zosia postanowiła dowiedzieć się, co się stało z zagubionym kolorem.
Rozdział 1: Znikający Błękit
Zosia biegała po wiosce, szukając śladów błękitu. Drzewa, które zwykle miały błękitne liście, teraz były zupełnie zielone. Niebo, które zawsze promieniało błękitem, tego dnia było szare. Zosia postanowiła odwiedzić przyjaciela, Pana Kowalskiego, który mieszkał na końcu wioski, w domu o niebieskich drzwiach. Ku jej zdziwieniu, drzwi były teraz zupełnie białe.
„Panie Kowalski, widział Pan, co się stało z błękitem?” – zapytała Zosia z przejęciem.
„Ach, Zosiu, sam nie wiem” – odpowiedział Pan Kowalski zmartwiony. „Wstałem rano i wszystko, co błękitne, zniknęło jakby rozpłynęło się w powietrzu.”
Rozdział 2: Wyprawa do Lasu
Zosia postanowiła odwiedzić las, gdzie zwykle błękit śpiewał w strumieniach wody. Wzięła swój magiczny plecak pełen kanapek z dżemem i ruszyła w drogę. W lesie wszystko wyglądało inaczej, bardziej ponuro. Nawet ptaki przestały śpiewać swoje melodie. Spotkała tam swoją przyjaciółkę wiewiórkę Karmelkę, która miotała się po gałęziach.
„Karmelek, wiesz może, co stało się z błękitem?” – zapytała Zosia.
„Nie wiem, Zosiu, ale nawet nasze niebieskie jagody zniknęły!” – odpowiedziała wiewiórka zmartwiona. „Może warto zapytać mądrego dzięcioła, on wie wszystko o kolorach!”
Rozdział 3: Rada Mądrego Dzięcioła
Zosia poszła do starego dębu, gdzie żył mądry dzięcioł Filip. Filip był uważany za najmądrzejszego ptaka w całym lesie, znał każdą historię i tajemnicę.
„Drogi Filipie, wiesz może, co się stało z błękitem?” – spytała z nadzieją Zosia.
Filip zastanowił się chwilę i powiedział: „Czasami kolory znikają, gdy mieszkańcy zapominają o ich znaczeniu. Błękit to kolor nieba i wody, przypomina nam o spokoju i harmonii. Może wystarczy, że wszyscy przypomnimy sobie, dlaczego błękit jest dla nas ważny?”
Zosia zrozumiała, że musi opowiedzieć wszystkim mieszkańcom wioski o tym, co powiedział Filip.
Rozdział 4: Powrót Błękitu
Zosia wróciła do wioski i zebrała wszystkich mieszkańców. Opowiedziała im historię, którą usłyszała od Filipa. Mieszkańcy zrozumieli, że zapomnieli, jak ważny jest błękit i jak bardzo wpływa na ich codzienne życie. Postanowili wspólnie przypomnieć sobie o spokoju i harmonii, które niesie ze sobą błękit.
Pod wieczór mieszkańcy wioski zorganizowali wielkie święto pełne zabaw i opowieści o błękicie. Każdy opowiadał, co najbardziej lubi w tym kolorze, a dzieci malowały obrazki przedstawiające błękitne niebo i morze. Zosia, zmęczona, ale szczęśliwa, patrzyła, jak błękit powoli powraca do wioski. Niebo znów stało się błękitne, a drzewa odzyskały swoje niebieskie liście.
Morał
Tego wieczoru Zosia zrozumiała coś ważnego. Zauważyła, że czasami to, co kochamy, może zniknąć, jeśli przestaniemy to doceniać. Kolory nie są tylko ozdobą – są ważną częścią naszego życia, przypominają nam o uczuciach i wartościach, które są dla nas istotne.
Zosia zasnęła z uśmiechem na twarzy, wiedząc, że dzięki niej wioska znów jest pełna kolorów i radości. Od tego dnia mieszkańcy Kolorowa nigdy nie zapomnieli, jak ważny jest każdy kolor, a błękit już nigdy nie zniknął.
Koniec.